Neem contact op +31 (0)513 61 02 15

Corrosie

Corrosieschade wordt in de Westerse wereld doorgaans geschat op circa 4% van het Bruto Nationaal Product. Veel organisaties houden zich bezig met de materiaal technische aspecten rondom dit probleem, zoals corrosiepreventie door juiste materiaalcombinaties, door deklaagtechnieken, door beïnvloeding van het elektrochemische circuit etc. Op onze website treft u algemene kennis aangaande corrosie, enkele oppervlaktebehandelingsmethoden en materiaal technische aspecten. Vooral de mogelijkheden van Roestvast Staal worden belicht. Dit materiaal kan weliswaar ook corrosieverschijnselen vertonen, maar bij deskundig ontwerp, professionele oppervlaktebehandeling en normaal gebruik door alle partijen in de productieketen kan een hoge duurzaamheid en dus gunstige Life Cycle Cost bereikt worden.

Corrosie

Mogelijke corrosiekosten zijn:

  • het gecorrodeerde metaal, dat verloren is gegaan
  • het gecorrodeerde metaal plus bewerkingen die eraan zijn uitgevoerd

  • het opknappen van de gecorrodeerde metalen voorwerpen

  • afkeur en vervanging van metalen voorwerpen

  • vermindering van het esthetisch uiterlijk van de producten

Maar ook gevolgschade als:

  • bedrijfsstoringen door machinestilstand
  • verloren manuren

  • verontreiniging van producten

  • het aanbrengen van beschermlagen of het nemen van andere corrosie bestrijdende maatregelen

Ook educatieve kosten worden wel eens meegewogen:

  • corrosie onderricht

  • voorlichting

Maar in het internettijdperk zijn deze lager geworden.

 

Corrosie en bescherming van roestvast staal

Het roestvast zijn van roestvaste staalsoorten wordt verkregen door een bepaald chroomgehalte (vanaf 12%). De corrosiebescherming wordt gevormd door de uiterst dunne en doorzichtige, maar geheel gesloten oxidefilm, die zich op het staal vormt aan de lucht. De oxidefilm of passiveringslaag, die de corrosievastheid veroorzaakt, is niet altijd aanwezig. Heeft men het RVS namelijk mechanisch bewerkt of chemisch gebeitst, dan is de oxidelaag gedeeltelijk of geheel verdwenen en het duurt dan enige tijd voordat deze zich spontaan weer heeft hersteld. In die soms zeer korte tussentijd is het RVS niet roestvast. De passiviteit kan echter alleen bereikt worden op metallisch blank RVS. Wanneer een vervuiling het RVS bedekt en dus van de lucht afsluit, kan zich op die plaats geen passieve toestand instellen. De voornaamste factoren die van invloed zijn op de corrosie van roestvast staal zijn:

  • De samenstelling van het roestvast staal en van de oxidehuid: gehalte aan chroom, nikkel, molybdeen en andere legeringselementen. Voor roestvast staal versnellen een hoger gehalte aan chroom en bijvoorbeeld ook molybdeen de vorming van de passieve laag. Met een chemische oppervlaktebehandeling als beitsen of elektrolytisch polijsten wordt het chroomgehalte in de oppervlaktelaag verhoogd, waardoor de oxidehuid meer corrosiebescherming biedt.

  • De structuur, het type: zie RVS typen

  • Het milieu: binnen, buiten, kans op vervuiling, invloed van zee en industrie zie RVS toepassingen.

  • Vervuiling: Allerlei verontreinigingen op het oppervlak van metalen kunnen corrosie veroorzaken, waarbij voor RVS speciaal ijzerdeeltjes, vuil en organische verontreinigingen worden genoemd. Op de plaats van ijzervervuiling, beschermt de oxidefilm niet meer en ontstaat plaatselijke, dus meestal putvormige corrosie. Oorzaken van ijzervervuiling zijn: aan het materiaal of in de buurt slijpen, vijlen, sporen van gereedschappen, werkbanken, opslag en transport (spoor). Ook direct contact bij verplaatsing met een vorkheftruck kan de corrosiebestendigheid negatief beïnvloeden. Vervuilingen met organische bestanddelen nemen de zuurstof weg en maken daardoor de passiviteit ongedaan. Overeenkomstig dient wanneer kunststof of leer, maar ook hout of touw, langdurig in een vochtige omgeving met RVS in aanraking is, de beluchting te worden hersteld. Corrosieve vervuilingen zijn ook dikke oxidelagen en corrosieproducten als een gloeihuid, walshuid, smeedhuid, giethuid, aanloopkleuren en lasverkleuringen.

  • Ruwheid van het oppervlak: Op een ruw oppervlak kunnen zich agressieve stoffen vasthechten en corrosie teweegbrengen. De maximale weerstand tegen corrosie wordt dan ook verkregen op een glad gepolijst en schoon oppervlak.

Voor de corrosiebescherming van roestvast staal is het dus belangrijk een passieve oxidehuid te vormen en het oppervlak tijdig te reinigen van roest en andere verontreinigingen. Deze vervuilingen zijn mechanisch te verwijderen middels slijpen, borstelen, polijsten, trommelen of stralen of chemisch met beitsen en passiveren of met elektrolytisch polijsten.


Slijpen, borstelen en polijsten

Bij de productie van RVS en RVS constructies ontstaan onder andere een gloeihuid, walshuid en lasverkleuringen op het roestvast staal. Door en bij het gebruik van roestvast stalen constructies kunnen zich allerlei vervuilingen afzetten op het oppervlak. Omdat deze vervuilingen van de oorspronkelijke samenstelling de corrosieweerstand negatief beïnvloeden, worden ze vaak mechanisch verwijderd. Hiermee kan de materiaal technische toestand verbeterd worden. Met deze mechanische reinigingsmethoden is het tevens mogelijk lokale verontreinigingen te verwijderen. Daarnaast zijn er een aantal verontreinigingen die zich wel mechanisch laten verwijderen, maar chemisch niet, nauwelijks of slechts moeizaam.
Door een polijstbehandeling kan het oppervlak gladder worden gemaakt. Hierdoor wordt niet alleen de corrosieweerstand verhoogd, maar wordt het oppervlak ook makkelijker en effectiever te reinigen en krijgt het een beter uiterlijk.

 

Stralen

Stralen, beter gritstralen of korrelstralen, wordt uitgevoerd met straalmiddelen die niet schadelijk zijn voor het roestvast staal. Staalgrit of koperslak worden daarom niet gebruikt. Straalmiddelen die wel toepassing vinden zijn: roestvast staalgrit, glasparels of keramische parels. Voor al deze straalmiddelen geldt dat het gehalte ijzeroxide erin niet hoger mag zijn dan 0,1 gewichtsprocent. Soms wordt, omdat men niet anders kan, toch met staal gestraald. Na het stralen en voordat roestvorming optreedt dient de staalvervuiling (ijzer) dan chemisch verwijderd te worden om het roestvast staal te passiveren. 

Bij het parelstralen met glas of keramische parels worden vrijwel volmaakt ronde bolletjes gebruikt, die in diverse diameters worden geleverd. Belangrijk is dat de parels bij het stralen zo weinig mogelijk breken. Deze ‘break down rate’ wordt zowel bepaald door de kwaliteit van de parels als door de straalmethode. Keramische parels versplinteren veel minder snel dan glasparels en resulteren daardoor in een lagere ruwheid. Vooral lasnaden worden vaak droog met parels gestraald. Er wordt bij het parelstralen zeer weinig materiaal afgenomen en er ontstaat een fraai satijnglanzend oppervlak. 

 

Beitsen en passiveren van RVS 

Het beitsen van roestvast staal in min of meer verdunde zuren of zuurmengsels heeft tot doel het verwijderen van de tijdens warmtebehandelingen ontstane oxiden (gloeihuid, walshuid, smeedhuid, aanloopkleuren). Dit kan ook mechanisch door stralen of slijpen, maar vooral voor grotere vlakken of voorwerpen wordt aan beitsen meestal de voorkeur gegeven. In de Verenigde Staten hanteert men het onderscheid tussen ‘descaling’, waarbij dikke gloei- en walshuid verwijderd worden, en ‘acid cleaning’ (zuurreiniging), waarbij het RVS zelf niet wordt aangetast. Zuurreiniging is van groot belang als RVS in een constructiebedrijf besmet is geraakt met koolstofstaal, bijvoorbeeld slijpsel of lasspetters. 

 

RVS Toepassingen

Tijdens de zoektocht naar optimaal materiaal om geweerlopen uit te vervaardigen kwam men in 1912 in Engeland op een samenstelling die allerlei andere voordelen bood, naast slijtvastheid, glij-eigenschappen en hittebestendigheid. De ontwikkelde legering met hoog chroomgehalte vond dus snel toepassing buiten de wapenindustrie. Het gebruik van roestvast staal heeft later, vooral vanaf de opbouwjaren na de Tweede Wereldoorlog, een grote vlucht genomen. In eerste instantie vond het vooral in de chemische industrie brede toepassing, maar tegenwoordig is ondanks de enorme groei van deze toepassing dit nog maar een klein aandeel (eenvijfde) van het totale verbruik. Veel gebruiksartikelen en constructies worden tegenwoordig ook in RVS uitgevoerd.
Uiteraard vormen de Verenigde Staten een enorm deel van de wereldmarkt. Het belastingregime stimuleert in dit land echter niet een duurzame investeringsafweging. Nieuwbouw van installaties moet men afschrijven over de levensduur, terwijl onderhoud ten volle op de fiscale winst van het lopende jaar mag drukken. De Life Cycle Cost voordelen van het zeer duurzame RVS worden in deze grote markt dus sterk getemperd door fiscale overwegingen. De groei van de totale RVS-markt zou waarschijnlijk nog groter zijn zonder deze verstoring.

Enkele voordelen van RVS worden hier opgesomd:

Corrosieweerstand:
Uiteraard de meest voor de hand liggende eigenschap is de corrosieweerstand. De hoger gelegeerde typen RVS kunnen ook in veel zure en basische milieus nog een grote duurzaamheid vertonen.
Hittebestendigheid:
Legeringen met veel chroom en nikkel kunnen ook bij hoge temperaturen hun sterkte behouden.
Hygiëne:
RVS geeft een ongunstige ondergrond voor micro-organismen, en is bovendien goed reinigbaar. Door de oppervlaktegesteldheid verder te modificeren (extra glad maken door (elektrochemisch) polijsten, kan een verdere verbetering bereikt worden. (zie ook toepassingen/voedingsmiddelenindustrie).
Uiterlijk:
RVS geeft een moderne, degelijke uitstraling, die dankzij de goede afspoeleigenschappen ook lang intact blijft.
Verwerkbaarheid:
Dankzij moderne staalbewerkingstechnieken kan RVS goed geknipt, gelast, vervormd, gefreesd en geconstrueerd worden.
Bestendigheid temperatuurschommelingen:
De austenitische structuur (zie onder) van de 300-serie RVS maakt hem goed bestand tegen grote temperatuurverschillen, van heet tot ver beneden het vriespunt.
Lange termijn waardebehoud:
Bezien in een Life Cycle Cost benadering is RVS vaak een kostengunstige optie.

Roestvast staal wordt ondermeer toegepast in de volgende industrieën:

  • voedings- en genotmiddelen
  • conserven
  • chemische producten
  • farmaceutica
  • papier en textiel
  • kunststoffen en zuivel
  • de bouw van kernreactoren
  • de carrosserie en wagonbouw
  • raket
  • straalmotoren
  • bouwbeslag
  • dakbedekking
  • ramen en kozijnen
  • gordijngevels
  • cryogene apparatuur
  • transportmiddelen
  • scheepsbouw
  • ziekenhuisinrichtingen
  • keukenapparatuur
  • huishoudelijke artikelen
  • kookgerei
  • bevestigingsartikelen
  • chirurgische apparaten
  • prothesen
  • sanitaire installaties
  • eetgerei
  • appendages
  • wasserij-installaties
  • bij de fabricage van frisdranken en bier
  • onderdelen van spuitpistolen
  • en nog vele andere.  

Roestvast staal is ondanks zijn hogere prijs tegenwoordig economisch te gebruiken in verband met de lage onderhoudskosten. Roestvast staal wordt in tegenstelling tot veel andere technische materialen in het algemeen blank gebruikt, dus zonder deklaag, omdat de passiviteit alleen kan worden bereikt op metallisch blank RVS toch komt het coaten van RVS incidenteel voor, bijvoorbeeld als temperatuurschommelingen van leidingsystemen (wisselende vloeistoftemperatuur) tot een te hoge condensbelasting onder isolatie zou leiden, of als het materiaal afgeschermd moet worden tegen inwerking van chloriden. Het is in dit soort gevallen echter meestal de vraag of grondig reinigen middels beitsen niet een meer duurzame oplossing biedt dan een coating, temeer RVS slechts moeizaam te coaten is vanwege de lage hechtingseigenschappen.  

 
  • Bel mij terug
  • Vraag offerte aan
  • Stuur een bericht
Derustit Groep
  • Meer dan 55 jaar toonaangevend
  • Opereert wereldwijd op locatie
  • Specialist in het conditioneren van roestvaststaal
  • Nieuws

    LOUNGES 2017 - Reinraum- und Pharmaprozesstechnik

    01/31/2017 - 02/02/2017  Stuttgart